Jak Hiszpanie się żegnają po francusku

Ten tekst wpisuje się we wrześniową akcję blogerów językowych i kulturowych Miesiąc Języków skupionej na związkach między krajami i językami świata. Dzisiaj kolej na francuski.

miesiac-jezykow
Ile Francji jest w Hiszpanii?
Te kraje łączy bardzo wiele, więc lista wzajemnych wpływów mogłaby być naprawdę długa. Skupię się jednak na jednej krótkiej kwestii, wyrażeniu, którego prawdziwą wartość rozumie tylko ten, kto w zimny styczniowy wieczór próbował przerwać wydłużający się w nieskończoność proces żegnania się ze znajomymi ustawionymi już kółku przy wyjściu z restauracji, w czapkach już na głowie i z kurtkami pozapinanymi pod samą szyję, a jednak wciąż niemogącymi powiedzieć tego ostatniego ADIÓS. O procesie żegnania się samym w sobie, a jest to proces trudny do zrozumienia i skomplikowany, będzie osobny wpis.

Co to znaczy “pożegnać się po francusku”?

Zwrotem o którym mowa jest despedirse a la francesa, czyli “pożegnać się po francusku, na francuski sposób”. Co ciekawe, nie chodzi tu wcale o rzucenie francuskiego adieu na odchodnym, ani o dodanie francuskiego gardłowego rr do hasta prronto!  Pożegnać się po francusku znaczy… wyjść bez pożegnania.Jeśli chodzi o samą konstrukcję, możemy użyć różnych czasowników oznaczających wyjście/odejście: SALIR, IRSE, MARCHARSE a la francesa. Czasownik, który wyróżniłam w tytule daje do myślenia. DESPEDIRSE to żegnać się, więc jak można się pożegnać bez pożegnania? Despedirse a la francesa brzmi więc niemal ironicznie.

A LA FRANCESA
Repentinamente, sin decir una palabra de despedida.

Pytanie, dlaczego akurat po francusku? Podobno historia tego zwrotu sięga XVIII wieku. To właśnie wtedy francuska burżuazja spopularyzowała zwyczaj wychodzenia ze spotkań “sans adieu” (bez “do widzenia”). Z jakichś powodów, których nie udało mi się dotąd odkryć, Francuzi w tamtych czasach zaczęli uważać za totalny brak wychowania zawracanie głowy innym gościom i przede wszystkim organizatorom przyjęcia swoim wyjściem. O wiele bardziej elegancko było opuścić miejsce dyskretnie i bez słowa.

Warto wiedzieć, że ten zwrot używany jest zazwyczaj w negatywnym znaczeniu, to znaczy, nikt raczej się nie chwali swoim zwyczajem wychodzenia po francusku, bo nie jest to uznawane (w XXI-wiecznej Hiszpanii) za coś zgodnego z zasadami savoir-vivre. To raczej urażeni takim zachowaniem goście lub inni uczestnicy spotkania mogą wyrazić swój niesmak mówiąc, że ktoś ich opuścił a la francesa, bez słowa, bez całowania, bez długiego omawiania teoretyczych przyszłych spotkań.

Zanim przejdę do linków do innych wpisów w ramach tej akcji, taka maleńka prośba: z tego bloga też nie wychodźcie po francusku… zostawcie komentarz! 🙂

A teraz poczytajcie o relacjach między francuskim, a innymi językami:

Angielski
Angielski C2- French czyli trochę o tym co ma piernik do wiatraka
Angielski dla każdego – Angielski vs. francuski
Specyfika języka – Francuski od kuchni 

Chiński
Biały Mały Tajfun – Francuska “koncesja” 

Francuski
Love for France – Alzacki w pigułce czyli podstawowe słówka dla laika 
Francuskie i inne notatki Niki – Amerykanin w Paryżu, czy Amerykanin w Brukseli? 
Français mon amour – Moja francuska historia
Madou en France – La playlist du Québec, czyli co mi w duszy gra

Kirgiski
O języku kirgiskim po polsku – Skrzynia przodków, czyli co robi Francuzka w kirgiskim filmie

Niemiecki
Niemiecka Sofa – Czemu Niemcy śmieją się z Francuzów?
Językowy Precel – W poszukiwaniu niemieckich śladów we Francji

Rosyjski
Rosyjskie Śniadanie – Miłość rosyjskiego do francuskiego

Szwedzki
Szwecjoblog – Francuscy fałszywi przyjaciele

Włoski
Wloskielove – Scusate il francesismo czyli francuski we włoskim
CiekawAOSTA – Valle d’Aoste i francuskie rozterki