Chaval, mola, chachi, chulo, paripé, currar, chalao, mangar…To tylko kilka przykładów wyrażeń powszechnie używanych w potocznej mowie hiszpańskiej. Nie wszyscy jednak wiedzą, że wyrażenia te pochodzą z dialektu hiszpańskich Romów, caló. 
Określenia los caló używa się również w stosunku do wszystkich Romów zamieszkujących Hiszpanię, którzy, mimo, że tworzą różne klany i rozrzuceni są po całym kraju, wszyscy należą do tej samej etni, gitanos, caló i ich zwyczaje nie różnią się zbytnio czy to w Sewilli czy w Barcelonie. Gitanos trzymają się razem i nieczęsto dochodzi do małżeństw mieszanych pomiędzy Romami a payos, czyli, w ich mowie, wszystkimi którzy nie mogą się zaliczyć do romskiej etni.
Język Romów jest językiem indoeuropejskim pochodzącym od sanksrytu (jest spokrewniony z kilkoma językami używanymi obecnie w Indiach), a język hiszpańskich Romów, caló, to swego rodzaju dialekt (technicznie, „pogadolecto”) zrodzony z ponad 600 letniego kontaktu romskiego i hiszpańskiego. W przypadku caló dialekt ukształtował się na bazie gramatyki hiszpańskiej i słownictwa romskiego. W rzeczywistości, obecnie niewielu hiszpańskich Romów używa tego dialektu, a raczej posługuje się specyficzną wersją języka hiszpańskiego, którą można by określić jako gitañol.
Zapożyczeń z romskiego w hiszpańskim jest około 200 i wiele z nich znajduje się w słowniku RAE, często z notatką o etymologii z caló:
 

paripé (Del caló paruipén, cambio, trueque).1. m. coloq. Fingimiento,
simulación o acto hipócrita.hacer el ~.1. loc. verb. coloq. Presumir, darse tono.

Jeśli zainteresował Was ten temat, gorąco polecam program „Sacalalengua – El idioma caló”, z którego dowiecie się więcej na temat nie tylko języka, ale też zwyczajów i kultury hiszpańskich gitanos.
*Większość informacji pochodzi artykułu N. Jiménez „¿El romanó, el caló, el romanó-kaló o el gitañol?