Falsos amigos #16 Ufano

Tym razem wykorzystuję wymówkę fałszywych przyjaciół, żeby przemycić tu ciekawe hiszpańskie słówka, których prawdopodobnie wielu z Was nie jeszcze nie zna: czasownik ufanarse i przymiotnik ufano/a. Czy mowa o zaufaniu? Ufności? Rdzeń omawianych dzisiaj słówek brzmi łudząco podobnie do tych polskich, ale jak to bywa z fałszywymi przyjaciółmi, nie wolno za bardzo ufać temu pierwszemu wrażeniu.

Ufanarse (de) algo to przechwalać się czymś. Tak jak w polskim, przechwalanie się ma najczęściej negatywny wydźwięk. Przechwalać się to wyolbrzymiać swoje zasługi albo efekty własnych działań, pysznić się czymś, wywyższać nad innymi.

El Gobierno se ufana de haber superado la crisis.
Rząd przechwala się, że pokonał kryzys.

El famoso bloguero estuvo todo el día ufanándose en Instagram del regalo que le hicieron sus fans.
Znany bloger przez cały dzień przechwalał się na Instagramie prezentem, który otrzymał od swoich fanów.

Uwaga na przymiotnik ufano/ufana, bo ten niekoniecznie musi odnosić się do zarozumialców. Może opisywać zadowoloną osobę, dumną z wykonanej pracy, zdania egzaminu:

Ana me contó muy ufana que aprobó el examen.
Ana opowiedziała mi z wielkim zadowoleniem, że zdała egzamin.

Jednak w większości przypadków, określa się kogoś jako ufano/ufana w negatywnym sensie. Chodzi o osobę zbyt pewną siebie, pyszałkowatą, zarozumiałą, wywyższającą się… zaraz zaraz, czy my nie mamy przypadkiem takiego słowa? Jasne, że tak! Ufano, to przecież ktoś zadufany w sobie!

En la presentación de su segunda novela, el escritor, ufano, saludaba a sus lectores.
W czasie promocji swojej drugiej powieści, pisarz pozdrawiał swoich czytelników wyniośle.

Uff, oddychacie pewnie z ulgą, wreszcie go przyłapaliśmy, ten niecny, nie taki znowu fałszywy przyjaciel ufano i jego polski zadufany bliźniak!