Emocje po hiszpańsku

Wydaje mi się, że wielu z Was spodobał się post o zwierzęcej mowie po hiszpańsku. Jak się domyślacie, nie tylko zwierzęce odgłosy różnią się w naszych językach. Również te bliższe nam, zupełnie już ludzkie onomatopeje i wykrzykniki, czyli części mowy naśladujące dźwięki z otaczającego nas świata lub wyrażające emocje i wrażenia brzmią inaczej w hiszpańskim niż w polskim.

Teoretycznie wszyscy odczuwamy podobnie ukłucie szpilką lub gdy uderzymy łokciem w wystający kant stołu. Okazuje się jednak, że to co w tym bolesnym momencie wykrzyknie Hiszpan i to co powie Polak to nie to samo słowo! (uwaga, nie mylić z mniej kulturalnymi słówkami używanymi nagminnie w podobnych kontekstach ;). Gdy więc skarżymy się na uczucie bólu naszym „au” lub „aua”, to możemy zostać źle zrozumiani: może sami też znaleźliście się w sytuacji gdy w odpowiedzi na nasze „aua” stojący obok Hiszpan podaje nam szklankę wody?! (agua, w niestarannej wymowie [a(g)ua] z ledwo dosłyszalnym g).

W czasie rozmowy po hiszpańsku, śmiej się i wzdychaj po hiszpańsku

Oto podstawowe onomatopeje i wykrzykniki ze świata ludzkich przeżyć i emocji:
¡ja ja ja! wesoły, szczery śmiech
¡je, je, je! – śmiech chytry i przebiegły, ironiczny
¡ji, ji, ji! – hamowany śmiech
¡jo, jo, jo! –śmiech sarkastyczny
¡aj! lub ¡puaj!  – obrzydzenie, np. na widok pizzy podanej z keczupem (zapewne wiecie już że to typowo polski zwyczaj wywołujący zdziwienie i niesmak u wielu innych nacji) („fu”, „pfu”)
¡ejem, ejem! – chrypka, chrząkanie, próba zwrócenia uwagi lub wtrącenia czegoś
¡achís! – kichnięcie („psik!”)
¡ay! – ból, żal, strach
¡ups! – pomyłka („oj”)
mmm, ooo – zainteresowanie i zdziwienie, niespodzianka („o! ach!”)
¡ajá! – zgoda, zrozumienie. Na szczęście może być zgoda między narodami, bo zgadzamy się podobnie: “aha”
¡uy! – zdziwienie, zaskoczenie
¡buf! ¡puff! – znudzenie, zmęczenie, znużenie, na przykład upałem
¡bah! – brak zainteresowania, ignorancja, pogarda

To by było na tyle jeśli chodzi o podstawowe wykrzykniki oznaczające emocje i wrażenia. Warto znać! W końcu gdy uczymy się języka obcego wypada się poprawnie dziwić, śmiać i kichać w tym języku, prawda?